Dag 2 Wat een verschil
Donderdag
2. Oktober 2003. Voor
zes ging de wekker. Kijken hoe de wind staat. 4kts. Dat is niet veel. Buiten de
haven is er misschien meer, maar niet opwindend. Vlug weer onder de deken en
naar het kussen luisteren. Tegen negen volgende poging. Op de grote zeilschepen
aan de ingang van de haven hingen de wimpels slap naar beneden en in het
Krabbersgat waren geen rimpels op het water te bekennen. We besloten onze
medestrijders in de andere haven op te zoeken. Voeren om, en gingen daar naast
Cees Corts en Clemens Sanders liggen. Gezellig een bakkie koffie meet koek en
het vakantie plaatje was perfect. waar was de wedstrijd gebleven?
Het
leek allemaal erg rustig en ontspannen, maar iedereen vroeg zich af hoe lang je
over 18 mijl zou doen als er geen wind staat.
Om halftwaalf vertrokken we op nieuw uit de haven richting KG2. Vijf voor twaalf ofwel 11:55 waren we bij de boei. Het beeld was troostlos. Een paar gingen meteen starten, anderen (ik ook) bleven voor de boei dobberen om op betere tijden en vooral meer wind te wachten. Clemens hield het voor gezien en ging nadat die ons bij de boei heeft uitgezwaaid terug naar de sluis van Enkhuizen.
Af en toe kwam
er een bries, en ik heb verschillende zeilvoering uitgeprobeerd voor de richting
in die het zou gaan. Ook de halfwinder.
Maar echte voordeel was dat ook niet. Dus ik pakte hem weer weg en legde de boot
ten zuiden van de boei stil op het water. Wind: 0kts, richting: zoek het maar
uit.
Kleine golfjes kwamen af en toe op
maar verdwenen weer. Na half een bleven de golfjes langer staan en
bedekten ook een groter gebied.
tijd voor vertrek. Cees Corts was al gestart
en andere volgden. 
Ik ook aanloop nemen, foto en go. 12:44, de kleine bries
van 5kts makte het mogelijk met snelheid een klein stukje hoger te komen dan de
kiellijn van de voor mij gestarte,
die allemaal nog goed in zicht 
waren omdat ze geen meter vooruit kwamen.
Gezien de omstandigheden kwam ik nog redelijk van de boei weg. 3,1 tot 3,6 knopen. Een kwartier later begon de wind in te zakken, de snelheid liep terug eerst naar 2,6 tot 2,9 en vanaf kwart over een naar 2,1 tot 2,4. Vijf kwartier na vertrek was het dan zo ver: wind 0, snelheid 0.
De
stuurautomaat heeft het al lang opgegeven, en ik had er ook geen zin meer. Het
roer vastgezet en naar binnen gegaan om lekker een eitje te bakken. Spek met ei
en een biertje bij, dan moet de wind toch weer komen? Tegen 14:30 was het dan zo
ver. De helse bries die losbarste bracht mij op een topsnelheid van 2,1 knopen
en dat volle 12 minuten lang voordat ik de reis in gewoon tempo van wind 0 speed
0 kon voortzetten. Phiu was dat even exitement. Ik ben al bij de LC16
aangekomen.
De zel
fden booten liggen nog in dezelfde positie
van mij uit gezien. Weinig verandering in het landschap. Tuinstoel naar buiten,
voeten omhoog en aan vakantie denken. Gemiddelde snelheid ligt nu bij 1 knoop. 5
mijlen heb ik al achter de rug, blijven nog 13 te gaan. Dat betekent nog 13 uur
tot Breezanddijk. Het is nu rond drie, dus word dat 2 uur s nachts tot aan de
SPORT-B. Mooie uitzichten!
Dag 2 De dijk
Maar zo als
vaak, komt het eerstens anders en tweedens als je denkt. Rond halfvier kwam er
een zuchtje wind, dat niet weer naar tien minuten wegzakte maar bleef staan. De
wind kwam uit NNO en schommelde rond de 4kts +/- 1kts. Ik beslot de koerslij
naar SPORT-B op te geven en iets af te vallen, maar daarvoor iets meer snelheid
te maken. Dat was ik mijn zenuwen verschuldigd. Voor Stavoren in de buurt van de
LC1 begon de wind naar 7kts aan te trekken en ik liep voor het eerst vandaag
meer dan 3 knopen met uitschieters tot 4. Op dit stuk had ik trouwens weer
problemen met de voeding van de GPS in de kuip.
Ter
hoogde van de Monninkplaat ging de hemel dicht trekken en de wind bleef nu
echt staan. 9kts, SOG tussen 3,7 en 4 knopen. Dat was beter werk en ik probeerde
weer naar de koerslijn terug te kruipen. Ik kon de schade alleen beperken maar
niet goed maken. Af naar de dijk. Tijd voor telefoontjes en heeeel leuke gespreken om
je niet aan de dijk suf te staren. 10 voor zeven was ik in de beurt van de
SPORT-A. Ik ging nog verder door naar de dijk om in de volgende slag zo dicht
mogelijk aan de SPORT-B te komen. Om 19:08 ging ik voor de afsluitdijk over
stag. Achter mij vond er een prachtige zonsondergang plaats.
Toch ingedut
door te lang naar de dijk te kijken, had ik niet in de gaten dat de wind iets
gedraaid was, en ik nu veel te hoog lag en behoorlijk aan het knijpen was. De
boot die een heel eind achter mij lag was ineens voor mij bij de aanloop op de
SPORT-B. Het wordt steeds donkerder en om kwart voor acht was het laatste
zonlicht van de hemel verdwenen. 19:57 voor de laatste keer over stag en op de
boei af. Twee minuten van darvoren, camera, opwinden, voorgloeien, bril af (om
beter door de zoeker te kunnen kijken), boot op de boei af sturen, mikken en
clicks/flits. Zo als of ik de afgelopen dagen niets anders gedaan had.
Heb ik de boeinaam nu ook op de foto of niet? Ik hoop het want ik heb geen zin
om nog eens terug te fietsen.
Tis
voor mij de eerste keer in Breezanddijk dus ik ben benieuwd hoe het hier
eruitziet. Ik moest mijn nieuwsgierigheid tot de volgende ochtend bewaren want
het was, zo als s nachts te verwachten, hartstikke donker; ondanks dat de
wolken verdwenen en de halve maan aan de hemel stond. Achter Michiel aan
zeilend,
die een stuk voor mij binnen was gekomen, gingen we in een nog vrije hoek in
redelijk volle haven voor anker. Uit het donker horden we nog de stemmen van
Kees Riemer en Jan Luyendijk die al eerder aangekomen waren en van plan waren
heel vroeg te vertrekken.
Weerbericht,
biertje, plan voor morgen. Voorspeld was SW4 en we discuteerden of we in
Medemblik of in Stavoren onze volgende rustplaats zullen opslaan. Kees wilde
naar Medemblik toe en om 6:00 al vertrekken. Als de wind zo doorging best te
doen. Ten slotte hebben we met de 18 mijl van vandaag nu een netto achterstand
van 18 mijl opgelopen. In te halen in de volgende dagen.