29.Sep.-3.Okt 2004       

       

200myls SOLO - 2004 - mijn tweede !

Ik ben er weer bij:

Op 1 Februari 2004 wist ik het: ik mag weer mee doen. Mijn tweede 200myls – ik voelde me al als professional onder de starters. Het nieuwe was eraf – dacht ik.

Wat zou blijken is dat het weer een unieke gebeurtenis werd, die met niets te vergelijken is - geheel anders.

 

De voorbereiding:

Was iets eenvoudiger omdat ik op veel materiaal van de vorige 200myls terug kon vallen. Routeafstanden vs. windrichtingen, tijdindeling, uitrusting, plus een aantal dingen die ik bij mijn eerste 200myls (op soms harde manier) geleerd heb. (bv. een reserve bril meenemen, stroom sparen, geen avonturen in het donker en op tijd reven)

Een ander aspect was mijn lichamelijke conditie, of om preciezer te zijn – wat doe ik er tegen het opraken van de eigen energie reserves. Want na twee of drie dagen had ik toch het gevoel dat ik tegen grenzen aanliep waar de wil om door te zetten groter - en de spontaniteit en soepelheid minder werd.

Omdat ik toevallig een aantal maanden geleden met een nieuwe business was gestart die in deze richting actief is, heb ik drie producten aan de organisatie van de 200myls aangeboden om de starters mee te geven. Producten die door topsporters gebruikt worden en zeker ook bij de 200myls goed van pas kunnen komen. Producten die de energie en concentratie verhogen en het optreden van spierpijn of stijve spieren doen voorkomen. Na ja, ik dacht – ieder heeft de kans om ervan te profiteren.

Om op alles voorbereid te zijn heb ik in de zomer mijn boot aangepast om met die halfwinder van mij ook te kunnen spinakeren. – Ik was dus voor alle weer en geen-weer omstandigheden gewapend.

De windvoorspellingen voor woensdag en donderdag waren even wisselvallig als de wind zelf. Maar gelukkig zijn we allemaal zeilers en zeilers weten: “You can’t change the wind – but you can adjust your sails”. En voor de 200myls komt er nog bij - je kan ook de juiste route kiezen - maar welke is dat ??. 

 

 

De eerste stap - Ome Ko:

Op Dinsdag 28. September 2004 om 15:00 was ik klaar met de voorbereidingen en vertrok op de motor naar Muiden. 

De Wind was W3-4. Een medestrijder was nog aan het oefenen of het zo zeilt als het moet. Eigenlijk had ik dat ook nog willen doen maar motoren was ingepland om de brandstof tank iets leger te krijgen. Nog even wat fotos maken voor het verslag. Oeps – de batterijen zijn op. Dat stond niet in het draaiboek. Ik stop de batterijen in de oplader en hoop dat ze op tijd geladen zijn dat ik de start nog in beeld kan brengen.

Iets naar 17:00 was ik in Muiden. De haven was redelijk vol en ik had nog plek aan de buitenkant in een rij voorbij de tanksteiger. Aan land gaan was dus klauteren.

Kennis maken, handen schudden, verzamelen en op naar Graaf Floris waar een grote ronde tafel op de ridders ter zee wachte. Lekker eten en vertellen – en de tijd gaat vlug. Ome Ko roept.

Naast de camera, kregen we ook een nieuw stuk apparatuur om onze vorderingen in echttijd naar het wedstrijdbureau en daarmee op het internet te krijgen. Een combinatie van GSM en GPS die de coordinaten van de GPS middels GSM doorsturde zodra de juiste (groene) knop gedrukt werd. – simpel toch? Oh ja daar was nog iets: het apparaatje moest opgeladen zijn – anders deed ie het niet. Ook logisch.

Over mijn producten ontstond misschien wat verbazing, maar de goede bedoeling kwam, dacht ik, over nadat het duidelijk werd, dat het noch astronautenvoeding noch doping was, maar alleen vitaminen en mineralen die iedereen goed kon gebruiken.

Koffie en appeltaart waren even lekker als de vorige keer, en de stemming zat er ook goed in. Het was weer redelijk vol zowat 80 starters. Oh ja, en ook dit jaar weer een 200myls-cap. En deze keer zet ik hem niet op, maar stop ik hem gelijk weg als ik aan bord kom, om er ook nog thuis ervan te genieten. – een offer aan de goden van het IJsselmeer hield ik dit jaar niet voor nodig.

Naar onbepaalde tijd, begon Ome Ko leeg te lopen, en ook de laatste zochten hun kwartier op de boten op. Start was er vanaf 7:00, en omdat ik vooraan in de rij lag, wetend dat ik dus als eerste eruit moest, had ik me al op een korte eerste nacht ingericht.

Een laatste keer naar het weerbericht luisteren, de barometer stand markeren, een nachtfoto van de boot maken – de camera wil ingewijd worden, de roeten in de bordGPS controleren, en naar bed. In plaats van schapen tellen nog eens de criteria voor de routekeuzes naar voren halen en ohh-ja: de wekker zetten – anders heb ik morgen veel fans voor het raam.

 

                                                                 Terug