Donderdag 29. September 2005.
De wind was gedraaid. Toen ik naar bed ging hoogte ik heftig geklots en toen de wekker ging niets meer. Het is zeven uur, de wind is hard en komt uit het noorden. Er staat nog te veel om te kunnen vertrekken. Dus nog even rustig aan doen.
De Wind kijkt ook naar de Windguru. Om 8:00 nog pal uit het noorden, een uur later draait die keurig volgens plan naar westen. Tijd om naar sterkte te kijken. Het weerbericht vertelt dat die ochtends tussen 6 en 7 Bft. was en in loop van de dag naar 6 a 5 zou zakken. Nou de ochtend was nu voorbij en in de haven stond er en wind van 17kts. Dus laat het buiten 2á3 harder waaien, zitten we nog goed.
Kees ligt al te popelen om te vertrekken, en Bart en Michiel hebben hun boten zodanig verlegd, dat ze ook bij de toen nog noordelijke wind makkelijk konden vertrekken, zonder aan lager wal te liggen. Alleen moesten ze dat gauw doen anders lagen ze bij harde west wind weer aan lager wal. (ja en wat doe ja als de fotos een beetje mislukken, - je maakt er iets kunstigs van en zegt dat hoort zo (bij deze).
De uittocht was rustig, de wind zacht maar aanwezig. De dag jong en de anderen al een goed stuk vooruit..
Uiteraard was ik weer het laatst uit de box – het ontbijt was zo lekker, toen Bart kwam vertellen dat het zo ver was en dat we gaan vertrekken. Het was 9:40. Dit was het signaal om tot actie over te gaan. Bart en Michiel hebben hun boten verlegd om makkelijker van lager wal weg te kunnen. Dat had ik niet eens in de gaten. De rest ging op de autopiloot. Kuip opruimen, ontbijt restanten strategisch opbergen, alles wat geen vleugels heeft en toch vliegen kan….
Walstroom (ja lux hèhè) eraf halen en opbergen. Ik heb er zin in. Motor starten. Grootschoot in de kuip vast maken, wij hadden bedacht om het eerste deel naar Enkhuizen op de Fok alleen te beginnen, en dan later bij zetten als dat nodig is. Maar toen ik uit de haven kwam zag ik ze al van ver bij de boei staan, allemaal met grootzijl op.
Ha, dacht ik, als die stoer kunnen, doen dan jan ik dat ook. Dus ik de motor langzaam en hijsen. Voor de zekerheid steek ik meteen een rif. Met ingekort grootzeil en motor ga ik richting Lorenz sluis. De anderen zijn al gestart. Heb alleen niet op hun tijd gelet. De wind is tussen 21 en 23 kts`en waait uit west. Een beter beeld dan vanochtend. De lucht is schitterend, de golven hoog en de kleur van het water heel provocatief.
Het rif steken ging niet helemaal gladjes. Bij het doorsteken van de reefbandjes ben ik met mij vinger in de giek - zeilvoering gekomen en heb de nagel van mij pink uit het bed getrokken.- erg pijnlijk. Gisteren de wijsvinger vandaag de pink. Gelukkig heb ik er noch acht andere die te gebruiken zijn.
Om 11:03 was ik dan gestart. Voor mij 4 boten. Wacht eens even, 4 waren we met mij, Er is nog iemand bijgekomen. Maar allemaal te ver weg om goed te kunnen zien. Mijn eerste doel was dichter op de laatste in dit veld te komen, en dat scheen ook te lukken. Het duurde alleen langer dan verwacht. Eerst dacht ik Kees Riemer voor mij te hebben, die voer en stuk daarnaast. Van Michiel en Bart zag ik niets meer. Ook geen andere boot in de lijn naar de KG2. Zouden ze zo ver afgedwaald zijn?
Vlak voor de KG2 ga ik Kees Riemer voorbij. Michiel en Bart zag ik ineens weer opduiken. Die haal ik voor de boei niet meer in. Het weer wordt slechter. Een kleinere onweersbui ging nog voor de boei over ons heen, de windvlagen waren behoorlijk. De golven, van zij komend ook.
Drie minuten voor twee klik ik de KG2 in. Gezien de wind ga ik voor een stormrondje. Plaats is genoeg, Kees heeft alle ruimte. Weer halve wind. Ik dacht Jan die route heb je speciaal voor ons uitgekozen, want zo te zien was het volgende rak van SB10 naar Urk ook weer halve wind. Nou veel anders hadden we het ook niet moeten hebben, want we zaten precies in de lijn van een geweldige bui. ca 1,5 mijl na de KG2 heb ik de Lady Blanche ingehaald. Daarmee was ook de vijfde in de vloot geïdentificeerd.
Gezien mijn problemen op de voordag heb ik niet veel met mijn voorzeil gedaan. Ik liet het gewoon staan om bij deze wind niet in problemen met de trommel te komen. De regen begint, de bui is er. De boot wordt zowat plat gelegd. Het water om me heen is groen met een fluwelen oppervlakte van het terug spattende water. Helaas geen tijd om van de verschijning te genieten. Binnen hoor ik heel hard gebonk. De koelbox heeft besloten op pad te gaan en op eigen houtje de binnenkant van de kajuit te verkennen.
grrr. Ik kan hier niet weg, dit is geen weer voor Charly. Een Spa fles en wat plastic borden sluiten zich bij de verkenningstocht van de koelbox aan. Het wordt binnen weer een zooitje.
Het voorzijl heeft gehouden en ik ben dichter bij Bart en Michiel gekomen. Eindelijk.
Dan toch even weer het stuur los laten om fotos te maken. Niet slim maar wel gepast. Tenslotte voer ik tussen beiden door en kom als eerste bij de SB10. 15:31, stormronde, reuze kabaal vanuit de kajuit, en ik ben weer op weg naar Urk. De afstand naar de rest is in de tussentijd iets groter geworden. Ik ga precies tussen twee onweer's buien ongedeerd door, die net zo hard waren als de vorige. Arme Kees dacht ik, die zit er nu vol in de noordelijke van de twee in. Met SOG 7,5 tot 9,2 gaat het richting Urk.
Dichter bij de boei – hoe kan het ook anders zijn – weer veel meer boten. De route 3-gangers zijn ook in aantocht met en naar hetzelfde doel. Goed dat ik mijn GPS in de kuip had, want de UK16 was erg slecht te herkennen. De kustlijn in de achtergrond had precies de zelfde kleur en stak boven de boei uit. Maar de techniek staat voor niets. Nog voor het weer te regenen begint ben ik bij de boei. Met een voldaan gevoel, want zo hard ben ik al lang niet meer onderweg geweest. Het bergen van de zeilen viel dan ook niet me. Alleen, was ik er al op voorbereid en had alles voor de aankomst (om drie voor vijf) klaargelegd. Een paar minuten later stoften ook Bart en Michiel oven de boeilijn en houden het voor gezien. Bij deze NW wind maakt het weinig zin om terug naar Den Oever te gaan. (wat toch iemand deed – ik heb alleen niet goed gezien wie het was.)
Bij hoge golven, veel gebonk en een innige omhelzing van
giek met grootzeil heb ik toch alles onder controle gekregen.
Eerst nog een biertje bij Michiel aan boord, en dan met z’n
allen naar een eettent. Han Beijersbergen en Paul Schrier hebben ons vergezelt
en later ook Fred Knitel. Het eerste doel was een visrestaurant vlak bij de vuurtoren,
maar die hadden het te druk (2 gasten in het hele lokaal) en hadden om ! half
negen ! de keuken al dicht. Dus verder lopen naar het centrum. Er was keuze uit
Chinees (die, waar ik bei de eerste 200myls met Michiel en Herman gezeten heb)
of de Zeebodem. Gezien we in Muiden al gechineesd hadden viel de keuze op de
Zeebodem. Ook niet verkeerd, de gebakken Paling.
Terug bij de boot, was het nog afzakken en slapen. We hadden afgesproken met begin van de dag te vertrekken. Mocht het qua wind lukken konden we dan bij Breezanddijk altijd nog beslissen om tot Lelystad door te zeilen.
De nacht was helder (en koel) en het was al goed gestrooid op de kade. Bij ieder zucht wind kwam er weer een lading zand over dek.
Plan voor morgen: Half acht klaar om van wal te steken.