Dag 4 – Op en naar huis

Zaterdag 1. October 2005. 

Om zes uur eerste check naar het weer. Noch ZW 16kts in de haven. Om in donker al te vertrekken helpt misschien met de eindtijd, maar er staan vast nog hoge golven buiten. Plus de wind zoude naar westen draaien. Dat stond op het programma.

Rond 7:00 begon de wind ook te draaien, maar hij stopte niet bij west, hij ging door tot NW - en dat was niet zo afgesproken. Ons plan om in route 4 een voordeel te halen was erop gebaseerd dat de wind vandaag vanuit westen zou komen waardoor Makkum en Hindelopen aan lage wal geplaatst zouden worden. Met deze NW wind is Hindelopen ruim bezeild en de weg van Hindelopen naar de VZ1 ook vrij

.

Jammer dan, maar dat helpt ons nu ook niet. Wij gaan. Met opkomen van licht gaan we een voor een op pad. Na dat de eersten vertokken waren, stond ineens de boot van de reddingsbrigade naast mij. Ze kwamen voor de MARIELLE, die ook problemen met het ankeren had en die de anker erg dicht aan het oever gelegd heeft. Dat was gisteren een goede oplossing, maar vanochtend ging de wind draaien en de boot laag ineens ook op het oever. Uiteindelijk is het toch weer goed gekomen.

Start 7:34. De rest is al vertrokken en ik nu ook. De onweersbuien hingen nog in de lucht, en ik begin te twijfelen of ik de SPI zou zetten of niet. Had gekund (achteraf), maar de onweersbuien lieten mij geen rust. Wat als ze zo als de dagen daarvoor ineens losbarsten? Het hele stuk van SPORT-B tot Stavoren heb ik de anderen in de gaten gehouden. Bij Stavoren zet ik dan ook mijn Halfwinder.  

Van de Obsession werd ik uiteraard weer voorbijgelopen. Van Makkum begint in het eerste zonlicht in de verte ook de karavaan van zeilen uit te komen om de reis naar het zuiden aan te gaan. Een paar zijn kennelijk heel vroeg, zelfs nog in het donker op pad gegaan, anderen zijn vanuit Hindelopen vertrokken. De stoet wordt steeds langer en langer. Bij Stavoren kruisen ze onze koerslijn en nemen na de VZ1 ook koers richting Lelystad.

Na Stavoren komen ook een voor een de SPI's, Halfwinders en Genakers ter voorschijn.

Lelystad is op die Zaterdag erg populair. Alles stormt erop af. Mijn Halfwinder heeft tot ca drie mijl voor de Obstn gehouden, dan begon ik constant uit het roer te lopen, en heb hem binnengehaald. De wind werd niet sterker maar de windvlagen wel. Verder is niet veel opwindends gebeurt anders dan dat bij de boei weer allerlei schepen bij elkaar kwamen. Sommigen hebben toch een heel aparte manier om hun Genaker te strijken, in plaats van een luchtgevecht, leggen ze hem plat langs de boot op het water en hengelen hem over de reling naar binnen. - ook een mogelijkheid.

De aankomst in Lelystad was weer een plaatje. Er was ook nog een andere regatta gaande, er was gewoon het-is-weekeinde-en-ik-gaa-met-mijn-bootje-op-pad-verkeer, en er waren een aantal charters onderweg die bij deze prachtige wind natuurlijk alles konden laten zien wat ze hadden.

Om 12:34 was ik bij de HR-B en het eerste deel van de huidige tocht zat erop. Ik was er niet echt tevreden, maar het ging.  Bij de boei vlug inpakken en wegwezen. Het oorspronkelijke plan om bij Lelystad te ankeren (kost twee uur minder vanwege de passagetijd) hebben we weggeschoven omdat de wind nu nog waaide, en straks niet meer)

Dat de Wind uit 250 graden kwam en wij naar NEK een koers van 307 hebben nemen we erop toe. Dat is bij deze sterke wind 10 a 20 graden te weinig. Dus niet bezeilt. Maar goed, beter niet bezeild bij veel wind als wel bezeild met weinig wind.

We gaan ervoor. Kees is vlak voor mij bij de boei geweest en stoomt met mij op de sluis af. Via telefoon hoor ik van Michiel dat de sluis defect is en de deur nog open staat. Dus ik volgas en naar de sluis. In de daad, deuren open, geen signaal lichten en al een redelijke drukte. Ik vaar naar binnen aan een aantal 200mylern voorbij, en ga langszij bij iemand die al en hele poos in de sluis lig te wachten. Stroomstoring.

 

Dag 4 – Alles bij elkaar

Gezien de storing, en het feit dat route 3 en 4 tegelijk binnenkwamen, geeft een gezellige drukte. Ja, er waren zelfs meer Solisten in de sluis dan bij de optocht op Woensdag. Effe een babbeltje hier en een babbeltje daar. Tot door de luidspreker ging en iets vertelde over de stroom is er weer.

Als bijen uit de bouw vloog alles zo snel mogelijk naar de OVD3. Ergens liet ik me in die hektik meesleuren. en voer met grootzeil gehesen op de OVD3 af. Een seconde lang dacht ik nog moet je reven, nee was het (misschien) foute antwoord, en ik beperkte mijn voorbereiding op het niet helemaal uitrollen van het voorzijl. 14:36 ben ik weer in de race. Dit keer is het een echte race, want iedereen start zodra ie bij de OVD-3 aangekomen was. Ik ook. Alleen ik kwam er niet echt vooruit. Na een kwartier maakt mij een buurman erop attent dat mijn landvast in het water hing. ha? echt waar. Slecht vastgemaakt is ie erin geplonst. De boot stuitert bij ieder tweede golf en bij zowat iedere vijfde sta ik bijna stil. Da kan ik niet tegen. Ik laat het voorzijl helemaal eruit - ok foute boel. Ik vang te veel wind. Bij al dat geneuzel merk ik niet dat ik veel te hoog stuur en daarom zo veel tempo verlies.

In de buurt van de E-A1 zie ik van stuurboord een vrachtschip vanuit Enkhuizen op mijn pad komen. Jawel de landschap verandert niet. Ik moet iets doen. Afvallen, no way, daarvoor heb ik niet geploeterd.  Ik ga over stag en probeer zijn lijn aan te houden. Ik ga bijna even snel als hij. Ik moet toch die kant uit dacht ik, is het niet later, dan is het nu. Ik verlies ruimte. tot hij voorbij is duurt het een hele poos ca een mijl ga ik met dat vrachtschip mee. Dan ga ik over stag en weer verder richting NEK.

 

 

Ik ging nog twee keer over stag voor dat ik de NEK aan kon lopen. Tegelijk met een oude bekende - de SEA BERRYL. Helaas had hij voorvaart en ik moest met mijn zijl aan stuurboord achter hem langs. Om half zes ben ik rond de NEK en op koers naar Volendam. Ha, uitpuffen. Ik had op het laatste traject er veel tijd verloren. De wind is west en de GZ2 is mooi bezeild. Op dit stuk ging Piet Zwaan aan mij voorbij en de LITTLE SARAH (en die was niet echt klein). Verder was dit wel goed gegaan, was niet zo 2 mijl voor de boei de wind op en in de nacht stand gegaan. Met zo'n hete 3 knopen drijf ik op de GZ2 af. De anderen van het clubje zijn er al lang en liggen al voor anker bij een biertje.  

Om 18:42 kan ik ook dit onderwerp afhaken. Niet moe maar teleurgesteld, ga ik op Volendam af, gooi het anker (constructief) over boord en schuif bij de andere aan.

Nu maar hopen dat morgen nog een beetje wind over is.

Na een gezellige borrel gaat ieder zijn eigen weegs.

 

 

Terug