27.Sep.-1.Okt
2006
27.Sep.-1.Okt 2006
200myls SOLO - 2006 - mijn vierde !
Ook dit werd weer een 200myls als geen andere daarvoor.
De voorbereiding viel al in het water. Ik had wel de routes bestudeerd en in een nieuw kaartprogramma gezet, omdat ik voor mijn oude geen 2006 kaarten had. Mijn spreadsheet met baan berekeningen van de jaren daarvoor had ik bijgewerkt en op de nieuwste boeienstand gebracht. Echter van een gedetailleerde tijdplan is er niet van gekomen in verband met werkdrukte.
Nu is dit eigenlijk erg jammer want de voorbereiding is al de halve wedstrijd. Niet allen vanwege de prestatie maar ook omdat het leuk is om te doen. (het geeft ook langer een 200myls gevoel – niet alleen in de ene week in begin oktober.
Maar goed, die ene week nadert en ik weet wat nog alles moet gebeuren. Boot schoon maken, zeereling repareren, en de niet houdbare proviand aan boord brengen - alles andere eten was al aan boord. Dinsdag om 9:00 de laatste afspraak en dan op naar de boot, nog effe klussen en dan zo tegen 11:00 of 12:00 vertrekken richting Muiden. Dacht ik.
Om 10:00 had ik een oproep of ik nog even naar mijn e-mail wilden kijken. Ah, doe ik, is zo gebeurt. Telefoontje erbij, drukker bellen, teksten corrigeren, plaatjes zoeken voor foldermateriaal, Om 12:00 belt Menno of ik al op pad was. Ja eigenlijk wel, maar ... , juist: ik zat nog steeds achter mijn bureau. Om 14:00 klapte ik alles dicht en ging. Met een ontevreden gevoel, want ik had nu al in Muiden bij allen anderen kunnen liggen, en naar verhalen luisteren (Muiden kent een hoop verhalen!!). Om 15:00 was ik op de boot en om 16:00 liep ik de haven uit. - Maar niet zonder ergernis.
Toen ik bij de boot kwam, lag die
a) niet op zijn plek, maar een paar boxen ernaast, en
b) het wal stroom kabel was losgetrokken.
Ik was woedend op de vrienden bij de Huizer Marina want
mijn eten voor de 200myls lag al in de koelkast en die was nu warm – maar had
geen tijd meer om op nieuw eten te gaan kopen. Ik was al 6 uur te laat tov. mijn
oorspronkelijke vertrek plannen. Ik ga dus met een lege accu, een warme koelkast
en kokend van binnen aan de start naar de 200myls.
(Eten
in een warme koelkast is simpel, kan ik weggooien, maar warm bier als beloning
voor een dag hard zeilen ?? dat gaat mijn voorstellingsvermogen te boven).
Als ik er in Muiden niet aan stroom kom, moet ik van de motor leven. Dus ik naar Muiden motoren, ipv zeilen, om de accu’s maar een beetje op te laden. Zal voor de start wel moeten lukken.
De weg naar Muiden was niet helemaal SOLO, ik had professionele begeleiding op weg daar naartoe.
Kwam
“natuurlijk” als een van de laatste in Muiden aan. Samen met Menno op zijn
motorflitser, die voor de volgende dag foto’s zal gaan maken en daarvoor Piet
Bakker heeft gevraagd. Voor en nadeel van laat komen is, dat je er helemaal aan
de buitenkan ligt in het midden van de haven.
Gezien de sterkte van
de bruine vloot die nog verder in de haven lag, wil je daar niet graag in hun
weg liggen. Maar met de gedachte dat ik op de volgende ochtend vroeger dan zij
zou vertrekken en eerder dan alle anderen los zou komen stelde me gerust.
Sateetje bij Ome Ko, dat is een goed begin voor een wedstrijd. Ondanks mijn late binnenkomst, was er nog genoeg tijd om van Ome Ko’s special te genieten. Tegen 20:00 begon het lokaal zich te vullen met een hoop bekende gezichten. Iedereen blij en verheugt op de komende dagen, en om “oude” bekende weer terug te zien, en is het maar terug sinds de vorige 200myls.
Koffie, appeltaart, verhaaltje, handen schudden, “hoe gaat het met jouw”, en dat Jan al het microfoon in de hand had en enthousiast was begonnen te praten, was in het algemene roesemoes nauwelijks iemand opgevallen.
Dus, Jan begint op nieuw, dit keer heeft die alle aandacht want nu is het zeker, het palaver en dus de 200myls 2006 is begonnen.
Welkome, Logboek, MySaftey (excuus) Bodyguard, Cap’s en T-shirts alles was er weer. En ook het weer was er weer. Verhelderende laste info over het weer: “het ken vriezen het ken dooien” of op z’n Nederlands “droog met kans op een bui” (en als die ene bui de hele dag duurt dan klopt die uitspraak ook nog).
Toch maakte vooral de windrichting baan 1 aantrekkelijk. Zelf had ik al bijna beslist om baan drie te nemen omdat ik niet afhankelijk wilde zijn van wachttijden (sluizen en getij) of van nachtactie op de wadden. Verder gegrond op mijn niet optimale voorbereiding en het feit dat er voor zondag weinig wind van zuid op het programma stond, en ik dus op zaterdag al binnen wilde zijn.
Voor wie er nog pep onder het zeil nodig had waren er ook dit keer weer een aantal pakjes voor de liefhebbers. De boot heeft al handicap genoeg - laat het lichaam dan niet ook een zijn. A lá, ik vond het leuk dat alle pakejes op waren en ben overtuigt dat ze hun dienst bewezen hebben.
Hoe dan ook, het was gezellig. Na de palaver nog met Cees Corts en Menno zitten praten. We waren zowat de laatste die gegaan zijn. Na de gebruikelijke klauterpartij arriveerde ik veilig op de Cassiopeia. Menno, die zijn boot aan de spiegel had vastgemaakt (wat mijn “midden in de weg” parkeerplaats een officieel tintje had gegeven) vertrok richting Huizen om morgen ochtend vroeg met bemanning klaar te staan voor de start en foto’s te maken.
Zelf speelde ik nog met de MyBodyguaard om een oplossing voor de voeding te verzinnen, want de 12Volt stekker die erbij zat was een grote (=voor een auto) en niet een kleine (=voor een boot). Nadat ik daarvoor de aansluiting voor de kuip GPS gesloopt had en alle kabels weer met duckttape vastgeplakt had keek ik nog naar de windguru, maar de voorspelling was niet al te veel wind voor de volgende ochtend.