23.Sep.- 27.Sep 2009       

       

200myls SOLO - 2009 - mijn vijfde !

 

Voorbereiding:

“Weet wat je wil” 

(1,3,4 ???) wel of niet een vlot meenemen (zijn toch weer extra kilo's en extra centen)

Veiligheidsspullen bij elkaar sprokkelen.

De meeste dingen heb ik of kan ik improviseren. Een noodroer lijkt me nog een hele uitdaging. Het lijkt wel als of we gaan survivelen in de Ardennen.
Wat ik niet heb ga ik lenen. De kans op gebruik is even klein als altijd, maar goed, je moet het maar nodig hebben.

Weer vervolgen,

De vooruitzichten zijn bar. Een week van tevoren staan er maar twee dagen wind op het programma. Dat betekent 200 mijlen in twee dagen. Dat zou met een ruime portie vooruitslapen wel lukken.
Hoe de wedstrijd bij geen wind er uitziet heb ik al een keer eerder meegemaakt. Daa’s knudde.

Tijdplan maken

Dat is deze keer simpel, varen varen varen zolang er wind is, en op de pauzes letten.
Mijn record staat op 110 wedstrijdmijlen aan een stuk door. Dat keer twee zou kunnen maar dan kom je met de rust en pauzetijden in de knoop.
Ik had er twee versies tijdsplannen met behulp van een spreadsheet voorbereid, maar meestal ziet het echte werk toch heel anders uit. Dat heet dan flexibiliteit.
 

Prolog

Zoals iedere grote race heeft ook de 200m een prolog: de optocht naar Muiden van zo'n 9 mijl. En als of het meteen de voorraad voor de hele week was, ging de wind met 21kts. Zoveel wind hadden we daarna niet eens op elkaar gestapeld. Had ik daar maar een pak van kunnen meenemen.

De weg van Huizen naar Muiden heb ik in loop der tijd al heel vaak gedaan, maar de weg uit de eigen box naar de 200myls (en daarna ook weer terug) is toch iets heel bijzonders. Dat doe je iedere keer maar een keer en is wel de moeite daar in het bijzonder bij stil te staan.

De 200myls kent twee seizoenen. De wedstrijdweek en de tijd daartussen. En de aan- en aftocht is precies de grenslijn. En daar sta ik nu precies op.

Het is begonnen en ik ben er weer bij.
 

Muiden here we are

De kom is vol. Was ook niet anders te verwachten. Zeker niet nu als er nog meer meedoen.

Mijn strategie voor de aankomst in Muiden heb ik sinds alle vorige keren bij behouden: Laat genoeg om in de ochtend als eerste weg te kunnen en vroeg genoeg om nog een ligplaats te krijgen. Dat lijkt ook deze keer op te gaan. Bij binnenkomst, iets na 16:00, zie ik al dat de kom uitbuilt. Daar is niets meer te beleven. Aan de overkant (van het slot) is wel nog een plek vrij.

Nauwelijks de landvasten in positie gebracht, krijg ik gezelschap. Lia met d’r ZARA komt binnen, zwaait en komt langzij liggen.

Tijd voor laatste boodschappen. Dat is wel nodig want ik ben mijn batterijen vergeten. Voor de rest heb ik alles aan boord, en ben alleen geïnteresseerd hoe de stemming bij de mannen is die ik al een hele poos niet meer heb gezien. Dus naar de slot-kant en over een labyrint van boten klauteren om bv. naar die van Bart te komen.
Het haventje voor het slot was helemaal dicht getimmerd en een gezellige boel. Om ergens te komen maakte je een soort puzzeltocht maar dan als spannende klauterpartij van preekstoel naar preekstoel, van hoog naar laag (en andersom). Bart had de laatste weersverwachting, en die zag er beter uit dan die, die ik gisteren in mijn hooft had. Vrijdag ook wind. Dat heeft die goed geregeld. Daarmee is het rustplan ook weer haalbaar.

20:30, Ome Ko zag er een beetje anders uit. De biljard tafel was weg en er leken minder mensen te zijn dan anders. We kwamen net op tijd binnen voor de koffie en de taart. Het organisatorische was zo wat meer van het zelfde, alleen over het weer durfde niemand te reppen. Een Huizer Fan Club was er ook. Clemens en Paul waren er om de Huizer 200myls rakkers aan te moedigen en uit te zwaaien. Ten minste - uit Ome Ko.

Op deze plek even een mededeling: Cees (Riemer) we hebben je daar gemist, menige vroegen zich af waar je bleef.

23:20, barometer: 1037. Weer terug op de boot en met buurvrouw Lia de route van de eerste dag besproken. En dan nog leuk doorgebabbeld. Ze doet voor de eerste keer mee en vind het allemaal spannend – is het ook.

01:30, barometer: 1034. Heb nog waypoints in de GPS ingevoert in de hoop dat ik die kon gebruiken. Wat er gebeurt is weet ik niet, want in het weekeinde werkte die nog normaal, maar nu geeft die vastberaden om de minuut een alarm dat zijn voeding weggebroken is (ook als alles aangesloten is en werkt) – had misschien met de wegval van de generator te maken waardoor de accu’s niet meer bijgeladen worden. Waarom zo iets per ze vlak voor de 200myls moet gebeuren is mij een raadsel.

Heb de batterijen vervangen, maar hij blijft janken. Daar word je gek van als die aanstaat. Dus word het ambachtelijk zeilen deze keer, met kaart ipv. met GPS. Voor noodgevallen heb ik nog de PC, maar die vreet te veel stroom om lang aan te hebben. Wat een sh …

Ik kan nu toch niets meer veranderen.

De wekker staat voor 5:30, want de overbuurman wil om 6:00 vertrekken. (waarom je een uur nodig heb om bij de startboei te komen weet ik niet, maar we zullen de weg vrijmaken – geen punt)

Het schip is er klaar voor, en ik ook.

 

                                                                 Terug